«Заман» газетни редакциясыны коллективине бу кюнледе уллу бушуу сынаргъа тюшгенди: кёп жылланы газетге башчылыкъ этген Атталаны Жабирни жашы Жамал 80-жыллыкъ юбилейини аллында ауушханды. Жаннет ахлусу болсун, жатхан жери кенг болсун.

Ол терен билимли, журналист ишни устасы болгъан, адамлыкъ даражаны багъалагъан, заманны жюрек тебиуюн ангылагъан тамата эди. Аллай башчы бла ишлеген а кимге да уллу насыпды деп, алай къарайма. Ма бизни коллективни, энчи мени да тутханды аллай насыбыбыз. Атталаны Жабирни жашы Жамал бла ишлеген бизге уллу байрам эди. Ол хар бирибиз ючюн да энчи къайгъыргъанды, жаш журналистлеге усталыкъларын ёсдюрюрге онг тапдыргъанды, аны къой – жашаугъа тюз багъа бичерге да юйретгенди. Биз Жамал Жабировични Россейли басманы кюню бла алгъышлай, аны бек багъалагъаныбызны, сыйлы кёргенибизни, хурмет этгенибизни да жюрек ыразылыкъ бла билдиребиз! Саулукъ, узакъ ёмюр тежейбиз.

Кесими юсюмден айтсам, мен «Заман» газетге ишлерге келгенимде, ахшы устазларым, насийхатчыларым кёп болгъандыла. Аланы хар заманда да уллу жюрек жылыулукъ эмда ыразылыкъ бла эсгереме. Алай Атта улу баш редактор болуп келгенде уа, журналистикагъа кёз къарамым, билимим да арталлыда тюрленнген эдиле. Газет ишни, журналистиканы чынтты  устасы болгъан Жамал Жабировични хар планёркасы бизге усталыгъыбызны ёсдюрюуню школу эди.

Мен, жыл саны келген журналистледен бири, былай айтыргъа эркин болгъан сунама: бюгюнлюкде бизни республикабызда чыгъа тургъан кёп газетлени араларында «Заман» кёп жаны бла айырмалыды: анда басмаланнган материалланы тил, магъана усталыкълары, хапар бериу, бола тургъан ишле бла толу шагъырей этиу, адамгъа эс тапдырыу, таукел этиу, тарыхыбызны эсге тюшюрюу, не уа аны  магъанасын ачыкълау – къайсы жанындан алсанг да, эсде къалырча, къууандырырча шартла хар заманда  да боладыла. Газетни ол даражагъа жетдириуде Атталаны Жамалны къыйыны уллуду. Ол энчи журналист билим алгъан, бу иш баш хунерлиги болгъан биринчи таулуду, десек да, артыкъ болмаз.

Аны билимини теренлигине, эсине алай кёп зат сыйыннганына сейир этерчады. Кязимни, Къайсынны, кёп башхаланы да назмуларын, нарт сёзлени да   айтып башласа, сюйюп тынгылайса. Битеу дуниягъа айтылгъан философланы акъыл сёзлерин да аллай бир биледи, аланы къатлап тебиресе, аузубуз ачылып къалады. Классиклени чыгъармаларын, орус, тыш къыраллы эмда миллет литератураны ол башына къалай сыйындыргъанына, аланы юслеринден уллу чемерлик бла къалай айталгъанына сейир-тамаша этесе.           

Не гитче ишде да аны тынгылылыгъы кёрюнюп турады. Бир тюрлю сорууну сюзерге тюшсе, ол анга терен тюшюннгенди, тюзюн-терсин ачыкълагъанды. Малкъар эмда орус тилледе бирча уста сёлешиую бла да кёплени сейирсиндиреди. Мен аны бла бирге кёп жыйылыулада болгъанма. Анга сёз бергенлеринде, аны сёлешгенине тынгылап, хар заманда да кёлюм кётюрюлгенди, тёгерегимдегилеге: «Кёресиз да бизни халкъны къаллай адамлары бардыла», - деп, ёхтемлениригим келгенди.  Аны хар айтхан сёзю терен оюмлу, ангылашыныулу болгъаны себепли.

Жамал Жабирович тири эмда жамауат адамды.   «Заман» газетге баш редактор болуп келгинчи да, ол кёп тюрлю басма органлада, къырал къуллукълада ишлегенди: Къабарты-Малкъарны тыш къыралла бла ишлерини министрини экинчиси, Элбрус районну таматасы болуп да. Кёп къырал саугъалагъа, даражалы дипломлагъа, сыйлы атлагъа да тийишли болгъанды. 

Атта улу республиканы айныуу, жашауу бла байламлы ишлеге да тири къатышханды, асламысында таматалыкъ да этгенди. КъМР-ни Жамауат палатасына айыргъанларын, бютюнда анга анда таматаны орунбасарыны къуллугъун бергенлерин да бек тюзге санагъанма. Анда да ол ишин тынгылы бардыргъанды, бийик билимли, окъуулу да болгъанын кёргюзтгенди. Коллективибиз бла да байламлыгъын юзмегенди, жетишимлерибизге бизни бла бирге къууаннганды, кемчиликлерибизни юслеринден да айтып, аланы тюзетир амаллагъа юйретгенди. Адеби, къылыгъы, таза ниети бла бизге юлгю болгъанлай къаллыкъды.

Текуланы Хауа.